Kilka tygodni temu Snutka Golińska została wpisana na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego jako pierwszy haft z wielkopolski i siódmy element z tego regionu w ogóle. Okazuje się, że zainteresowanie haftem białym nasnuwanym jest spore. W Szkole Podstawowej w Golinie rozpoczął się właśnie kurs organizowany przez Koło Gospodyń Wiejskich. Listę uczestniczek zamknięto trzy godziny po ogłoszeniu naboru. Teraz przyjmowane są zgłoszenia na kurs organizowany przez inne golińskie stowarzyszenie - "Nasza Wspólnota". Zajęcia prowadzone będą jednak w Jarocińskim Ośrodku Kultury.

Trwają zapisy na kurs snutki

II Kurs Snutki Golińskiej organizuje Agnieszka Grygiel ze Stowarzyszenia Nasza Wspólnota w Golinie. Zajęcia ponownie poprowadzi znakomita snutkarka Genowefa Dopierała. Warsztaty hafciarskie potrwają od kwietnia do października. Partnerem projektu jest Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy Jarocin. Zgłoszenia przyjmowane są mailowo na adres: snutkagolinska@gmail.com. W zgłoszeniu należy podać kontakt telefoniczny. Kurs organizowany jest w ramach programu "Mistrz tradycji" Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

W pierwszej edycji kursu, który odbył się w zeszłym roku, wzięło udział 16 pań. Najmłodsze z uczestniczek miały po 14 lat.

Kurs snutki rozpoczął się w Golinie

W poniedziałek rozpoczęły się „Snute wieczorki u Jaśnie Pani”, czyli warsztaty hafciarskie zorganizowane przez Koło Gospodyń Wiejskich w Golinie. Nazwa nawiązuje do tradycji i kursów obywających w dworku Heleny Moszczeńskiej, gdzie kobiety i młode dziewczęta nabywały umiejętności snucia. W zeszłym roku miejscowa szkoła przybrała właśnie imię dawnej właścicielki Goliny, stąd spotkania z igłą i białą nitką obywają się właśnie w Szkoła Podstawowa im. Heleny Moszczeńskiej w Golinie. W kursie uczestniczy blisko 30 dziewcząt i kobiet w różnych wieku. Najmłodsza z nich ma 11 lat! Są to osoby zarówno z Goliny, jak i innych miejscowości ziemi jarocińskiej, a także z Ostrowa Wlkp. Zajęcia prowadzą Zofia Talarowska oraz Jolanta Łukaszewska. Obie panie od lat prężnie działają przyczyniając się do kultywowania i podtrzymania tej pięknej tradycji. Ich dziełem są m.in. nowe stroje regionalne wykonane dla zespołu folklorystycznego „Snutki” z Potarzycy. „Snute wieczorki u Jaśnie Pani” potrwają do końca sierpnia, a ich efekty zostaną pokazane we wrześniu.

„Zapiski jarocińskie” nr 6/1984

Wycięcie płótna pod nóżkami pajęczymi powoduje wyodrębnienie elementów oraz motywów zdobniczych tworzących wraz z łączącymi je nitkami, lekką, przejrzystą kompozycję upodabniającą haft snutkowy do koronki. Skromnym haftem nasnuwanym zdobiły Golinianki, w drugiej połowie dziewiętnastego wieku, płócienne fryzki, fartuchy i koszulki. Początkowo były to pojedyncze elementy zdobnicze snutek, wprowadzone do przeważającego haftu dziurkowanego. Stopniowo proporcje zmieniano: haft dziurkowany ustępował miejsca coraz bogatszym motywom snutkowym, a zwłaszcza ażurom powstałym przez śmielsze wycinanie płótna pod nasnutymi nitkami. Jak dalece haft ten był w powszechnym użyciu w Golinie około roku 1897, stwierdza ówczesna właścicielka majątku, Helena Moszczeńska (1862-1950), notując w swoich zapiskach, że w kościele aż się bieliło od czepków, fryzek i fartuchów haftowanych. Z chwilą rozpowszechnienia się we wsi gęstockiego tiulu rozpoczęto w Golinie zdobić haftem nasnuwanym tiulowe czepki i fryzki, ograniczając motywy do kół z przesnutymi w środku nóżkami pajęczymi. Haft nasnuwany na tiulu, znacznie mniej pracochłonny niż wykonywany na płótnie, jest jednak o wiele mniej dekoracyjny. Zanikający - z różnych przyczyn - ludowy haft wytwarzany w Golinie znalazł opiekunkę i propagatorkę w osobie wspomnianej Heleny Moszczeńskiej. Nie mogąc powstrzymać nieuniknionego po I wojnie światowej zarzucania strojów ludowych, których największą ozdobą był białe hafty nasnuwane, potrafiła ona zainteresować mieszkanki Goliny wyszywaniem bielizny kościelnej i przenoszeniem na nią motywów ze starych czepków, fryzurek i fartuchów. Stosowała zachętę słowną, udzielała datków pieniężnych, wysyłała celniejsze roboty hafciarskie kobiet wiejskich na wystawy, uzyskując pochwały, wyrazy zachęty i uznanie. Obserwując naturalne odchodzenie starszego pokolenia hafciarek, podjęła, w okresie międzywojennym, trud uczenia haftów, zwłaszcza snutkowych, golińskich kobiet i dziewcząt. Po drugiej wojnie światowej opiekę nad golińskimi snutkami przejęły instytucje państwowe i spółdzielcze. Patronat nad twórczością objęła „Cepelia”, która poprzez działające na terenie Wielkopolski spółdzielnie – najpierw Wielkopolską Spółdzielnię Przemysłu Ludowego a później Regionalną Spółdzielnię Przemysłu Ludowego i Artystycznego – urządzała we wsi kursy hafciarskie i starał się zorganizować zbyt wytworów z tej dziedziny sztuki ludowej. Dziś dzieło Heleny Moszczeńskiej kontynuowane jest przez grono kilkunastu hafciarek z Goliny i innych miejscowości regionu (m. in. Pelagię Pietrzak, Barbarę Michalak, Danielę Krawczyńską, Stanisławę Kowalską, Genowefę Dopierałę-Osuch). Władze powiatu jarocińskiego, w trosce o zachowanie tych cennych tradycji, organizują corocznie „Wystawę Sztuki Ludowej. Jest ona doskonałym miejscem do prezentowania twórczości ludowej oraz zachęcania młodych pokoleń do jej podtrzymywania.

[ZOBACZ RÓWNIEŻ] W Golinie robią wszystko, żeby tradycja snutki nie zaginęła

Cyfrowe Muzeum Snutki Golińskiej zostało "otwarte" [CZYTAJ TUTAJ]

[PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ] Snutka golińska na liście dziedzictwa kulturowego. Co to oznacza?

Stowarzyszenie Nasza Wspólnota W Golinie (1)

Naucz się snutki golińskiej